Waterintoxicatie bij honden: een onderschat levensgevaar!

De meeste honden zijn dol op water. Zwemmen, apporteren of achter een tuinslang aan rennen: voor veel honden is het een groot feest.
Maar wist je dat te veel water binnenkrijgen levensgevaarlijk kan zijn?

Gelukkig krijgt niet iedere hond die zwemt een waterintoxicatie. Het risico ontstaat vooral bij honden die tijdens het spelen grote hoeveelheden water binnenkrijgen.
 

Wat gebeurt er in het lichaam?

Normaal gesproken bevat het bloed een goede balans van water en zouten, waaronder natrium.
Natrium is ontzettend belangrijk voor het goed functioneren van cellen, spieren en zenuwen.

Wanneer een hond in korte tijd heel veel water binnenkrijgt, wordt het bloed als het ware "verdund".
Hierdoor daalt het natriumgehalte in het bloed (hyponatriëmie).

Het lichaam probeert dit verschil te herstellen. Water stroomt daardoor vanuit het bloed de lichaamscellen in, waardoor deze gaan opzwellen.

Vooral zwelling van de hersencellen is gevaarlijk. Omdat de schedel niet kan uitzetten, ontstaat er druk op de hersenen.
Dit kan ernstige neurologische klachten veroorzaken en zelfs levensbedreigend zijn.
 

Welke honden lopen meer risico?

Niet iedere zwemmende hond krijgt een waterintoxicatie.

Het grootste risico zie je bij honden die tijdens het spelen veel water happen, bijvoorbeeld:

• Honden die steeds opnieuw uit het water apporteren.

• Honden die fanatiek happen naar een tuinslang of sproeier.

• Honden die tijdens het zwemmen voortdurend in het water bijten.

• Jonge, enthousiaste honden die maar door blijven gaan.

• Vooral blije retrievers, Labradors en Golden Retrievers zijn hier berucht om.
  Zij vinden water vaak zo leuk dat ze hun eigen grenzen niet kennen...
   

De symptomen

De klachten ontstaan niet altijd direct tijdens het spelen. Soms lijken honden eerst nog prima in orde en ontstaan de symptomen pas uren later.
Daardoor wordt de link met het zwemmen of spelen in het water niet altijd meteen gelegd.

Let op de volgende signalen:

• Sloom of lusteloos gedrag.

• Zwakte.

• Wankel of dronken lopen.

• Misselijkheid of braken.

• Veel kwijlen.

• Opgeblazen buik.

• Bleke slijmvliezen.

• Trillen.

• Spiertrekkingen.

• Desoriëntatie of vreemd gedrag.

• Benauwdheid of een versnelde ademhaling.

• Toevallen (epileptische aanvallen).

• Bewustzijnsverlies of coma.
  
  
   Waterintoxicatie is een spoedgeval!
   

Vermoed je een waterintoxicatie?

Wacht niet af.

Heeft je hond veel water binnengekregen en zie je één of meerdere van bovenstaande symptomen?

 Ga direct naar een dierenarts.

Hoe sneller de behandeling wordt gestart, hoe groter de kans op volledig herstel.
 

Hoe kun je waterintoxicatie voorkomen?

Gelukkig kun je het risico flink verkleinen:

• Laat je hond niet eindeloos achter elkaar uit het water apporteren.

• Las regelmatig korte pauzes in tijdens het spelen.

• Voorkom dat je hond voortdurend naar een tuinslang of waterstraal hapt.

• Houd je hond tijdens het zwemmen goed in de gaten. Sommige honden slikken ongemerkt veel water in.

• Laat een hond na intensieve inspanning niet ineens een hele bak water leegdrinken. Geef liever meerdere kleine beetjes.

• Stop op tijd, ook als je hond zelf nog graag door wil.
   

Genieten van water, maar met verstand

Waterpret hoort bij de zomer en is voor de meeste honden heerlijk én gezond.
Gelukkig is waterintoxicatie zeldzaam, maar als het voorkomt kan het razendsnel ernstig worden.

Ken daarom de risico's, herken de signalen en grijp op tijd in.
Zo blijft een dagje zwemmen vooral leuk en veilig voor jouw hond!