Poepgedrag bij een hond

Poepen: geef je hond de tijd en de ruimte

Poepen lijkt voor ons iets heel gewoons: even naar buiten, de hond doet zijn behoefte en we lopen weer verder. Maar voor een hond is ontlasten veel meer dan dat.
Een hond moet zich veilig en ontspannen voelen om rustig te kunnen poepen.
 En juist bij een pup is dat ontzettend belangrijk.
 

Kijk maar eens naar een wolvenwelp. De eerste periode van zijn leven groeit hij op in en rondom een veilige, beschutte den.
Zijn moeder is dichtbij en de wereld is klein en overzichtelijk.
In de eerste levensweken kan een pup zijn urine en ontlasting zelfs nog niet zelfstandig produceren; de moeder stimuleert dit door het likken van het anogenitale gebied.

Ontlasten is dus vanaf het allereerste begin verbonden met veiligheid, verzorging en vertrouwen.

Toch wordt zindelijkheid bij onze pups soms benaderd als een gehoorzaamheidsoefening.
De pup moet zo snel mogelijk leren waar hij wel en niet mag plassen en poepen.

En dan denk ik aan vroeger…
 

“Heeft de hond binnen gepoept? Haal zijn neus er maar doorheen!”
 

Gelukkig weten we inmiddels beter. Door een hond achteraf met zijn neus door de ontlasting te halen, leert hij niet waarom hij buiten moet poepen.
Hij kan vooral leren dat zijn mens boos wordt en dat er iets vervelends gebeurt rondom zijn ontlasting. Dat kan juist onzekerheid veroorzaken.

 Minder bemoeien, meer vertrouwen

Daarom vind ik het zo belangrijk om bij een pup minder te doen en meer ruimte te geven.

Niet steeds zeggen: “Ga maar plassen… poepen… kom op!”
 

Niet ongeduldig worden wanneer het niet meteen lukt.

Niet eindeloos rondlopen op zoek naar de perfecte plek.

Geef de pup een rustige, veilige omgeving waarin hij kan snuffelen, onderzoeken en ontspannen.
Een rustig stukje gras of een vertrouwde tuin kan voor een jonge pup veel prettiger zijn dan een drukke omgeving vol mensen, verkeer en andere honden.

Onderzoek laat zien dat honden voorkeuren hebben voor bepaalde ondergronden en plekken om zich te ontlasten.
Ook houden ze hun rust en leefplek van nature graag gescheiden van de plek waar ze hun behoefte doen.

En dat is eigenlijk heel logisch.
 

Poepen maakt een hond kwetsbaar.

Hij moet zich op dat moment veilig genoeg voelen om zijn omgeving even los te laten.

 Een ongelukje is geen ongehoorzaamheid!

Een ongelukje in huis is daarom geen fout en zeker geen reden voor straf.

Het is informatie.

Misschien was de pup al te lang wakker, had hij net gegeten of gespeeld, waren er teveel prikkels of kon hij buiten simpelweg nog niet voldoende ontspannen.

Kijk dus niet alleen naar wat de pup doet, maar vooral naar wat hij nodig heeft.

Zindelijkheid gaat niet alleen over leren waar je moet poepen.
Het gaat ook over leren vertrouwen, ontspannen en de ruimte krijgen om het zelf te ontdekken.
 

Daarom is mijn uitgangspunt:

geen druk, geen straf en geen haast.

Maar wel:

tijd, ruimte, rust en veiligheid.

Want een pup hoeft niet meteen alles goed te doen.

Hij moet vooral leren:
Ik ben hier veilig.
Ik krijg de tijd om het zelf te leren.”

En juist vanuit dat vertrouwen ontstaat steeds meer zelfstandigheid.
Saskia